Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Login Form

XX wiek (6)

wtorek, 24 październik 2017 06:40

Przeworsk w Centralnym Okręgu Przemysłowym

Napisane przez

Jesienią 1935 r. w Polsce wyraźnie poprawiła się koniunktura gospodarcza, pojawiła się także możliwość uzyskania francuskiej pożyczki materiałowej i finansowej. Bardziej widoczne, wobec zbrojeń Wermachtu, stawały się braki polskich sił zbrojnych i przemysłu zbrojeniowego (np. w końcu 1936 r. fabryki broni mogły pokryć tylko 50% miesięcznego wojennego zapotrzebowania na karabiny, 18% na armaty i haubice średnich kalibrów, 36% na działka ppanc. 37 mm). Wobec tego w 1936 r. opracowany został przez specjalistów z Ministerstwa Spraw Wojskowych, Sztabu Generalnego i Komitetu do Spraw Uzbrojenia i Sprzętu Wojennego plan rozbudowy przemysłu zbrojeniowego w tzw. trójkącie bezpieczeństwa w widłach Wisły i Sanu [1] .

Mimo, że w okresie międzywojennym Polska była krajem, którym rządzili mężowie stanu za główny cel stawiający dobro narodu i pozycję Polski w świecie, a kraj ten był widoczny i posiadał niezłą pozycję na arenie międzynarodowej[1], kryzys pod koniec lat dwudziestych osłabił jego gospodarkę i przemysł. Naturalnie wywarło to istotny wpływ na położenie ludności, której poziom życia znacznie podupadł. O ile na przestrzeni kilku lat po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, nienajlepsza sytuacja bytowa jej mas po I wojnie światowej uległa nieco poprawie, to „wielki kryzys gospodarczy” mający miejsce w latach 1929–1933, pogorszył poziom życia społeczeństwa. Odbiło się to również na południowo-wschodnich terenach województwa lwowskiego, po części odpowiadającemu rzeszowskiemu po II wojnie światowej[2].

Teren woj. rzeszowskiego został prawnie zatwierdzony w sierpniu 1945 r.[1] Zaraz po przejęciu na nim władzy przez struktury partyjno-administracyjne rozpoczęto organizowanie przemysłu, oświaty, komunikacji, rolnictwa i gospodarki[2]. Prace te zaowocowały już wkrótce znacznym skokiem w rozwoju nowej jednostki administracyjnej, a wiele z początkowych prac zostało rozwiniętych w latach następnych. Niemal równocześnie właściwie już od 1944 r. ówczesne władze promowały intensywny rozwój kultury fizycznej. Można powiedzieć, że obszar ten od pierwszych chwili po zakończeniu wojny stanowił niezmiernie ważny element działania i rozwoju społecznego. Był też wykorzystywany przez ówczesne władze jako element różnych gier propagandowych charakterystycznych dla omawianego okresu. O ile sport był w okresie przed II wojną światową mocną stroną rozwoju młodzieży, o tyle władze komunistyczne po tejże wojnie chciały podtrzymać jego rozwój, stąd zabiegi w kierunku ożywienia młodych ludzi, ale i z drugiej strony też pewnego „upolitycznienia” tego obszaru aktywności[3].

Strona 1 z 2