Władysław Piwnica przyszedł na świat 3 listopada 1894 roku w Rzeszowie. Jego ojciec - Marcin Piwnica był pracownikiem magistratu. Służył w stopniu kaprala w podległej burmistrzowi policji miejskiej, która wówczas miała za zadanie zarówno pilnowanie spokoju w mieście jak i spełnianie funkcji miejskiej straży ogniowej. Władysław mieszkał wraz z rodzicami początkowo przy ulicy Marszałkowskiej, a później w nieistniejącej już kamienicy przy ul. Lwowskiej 27. Całą młodość spędził w mieście nad Wisłokiem, tutaj uczęszczał do szkoły powszechnej, a później do Seminarium Nauczycielskiego przy ulicy Krakowskiej (dzisiaj ks. Jałowego). Szkoła ta, miała kształcić kadrę nauczycieli dla szkół miejskich o kierunku językowo-rysunkowym. Kadrę szkoły stanowili cenieni pedagodzy. Wychowawcą klasy do której uczęszczał młody Władysław był doskonały polonista, późniejszy dyrektor seminarium Adam Ruczka. W programie nauczania obok geografii, historii, fizyki czy języków polskiego i niemieckiego miała ona także pedagogikę oraz grę na skrzypcach. Ten ostatni przedmiot nie należał chyba do ulubionych przez Władysława, bowiem na zachowanych katalogach szkolnych widnieje w tej rubryce ocena dostateczna. Za to gimnastyce i rysunkach odręcznych otrzymał stopień dobry a w kaligrafii nawet bardzo dobry. Zachowanie ucznia oceniono, jako bardzo dobre. Zwraca uwagę także zerowa liczba opuszczonych godzin w całym roku 1912/13.W następnym 1914 roku zdążył zdać maturę zanim wybuchła I wojna światowa. Służba w armii austriackiej zmieniła jego życiowe plany i zamiast nauczycielem, pozostał już do końca życia zawodowym żołnierzem. Gdy jesienią 1918 roku odradzało się państwo polskie W. Piwnica zasilił szeregi polskiego wojska, służąc w 1. przemianowanym później na 17 Pułku Piechoty Ziemi Rzeszowskiej. Zachowała się karta legitymacyjna nr 50, wystawiona 9 lutego 1919 roku przez dowództwo 1. Pułku Piechoty Ziemi Rzeszowskiej dla podporucznika Władysława Piwnicy, z przydziałem do Powiatowego Dowództwa Uzupełnień w Rzeszowie. Trwały walki o granice nowego państwa. Wziął w nich udział w szeregach 17. pp. Walczył również w wojnie polsko – bolszewickiej 1920 roku. Niestety niewiele wiadomo o tym okresie, jego służby wojskowej. Otrzymane odznaczenia oraz szybkie awanse świadczą jednak niezbicie, o tym, że Władysław Piwnica nie oszczędzał się w służbie dla broniącej swej niepodległości Ojczyzny.