Urodzony 15 września 1907 r. w Krakowie. Członek Stronnictwa Demokratycznego (dalej SD) od stycznia 1945 r. W 1945 r. organizował komórki organizacyjne tej partii na terenie województwa rzeszowskiego. Od 15 lutego 1948 r. pełnił funkcję członka Wojewódzkiego Komitetu SD w Rzeszowie. W okresie od 8 października 1950 r. do 3 października 1954 r. wchodził w skład prezydium tej instancji. Zawodowo, jako lekarz, pracował w: Wydziale Zdrowia Zarządu Miejskiego w Rzeszowie (naczelnik), Szpitalu Wojewódzkim w Rzeszowie (ordynator), Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego w Rzeszowie (1950–1951 - dyrektor), Przychodni lekarskiej Polskich Kolei Państwowych w Rzeszowie (kierownik).
Źródło: Archiwum Państwowe w Rzeszowie, Komitet Wojewódzki PZPR w Rzeszowie, sygn. 326, Charakterystyka Aleksander Niemirski, 1984 r., s. 107; ibidem, Wojewódzki Komitet SD w Rzeszowie, sygn. 2, Protokół z IV Zjazdu Delegatów SD, 15 II 1948 r., k. 42; Stronnictwo Demokratyczne w województwie rzeszowskim w latach 1944–1975, pod red. J. Winsch, J. Winsch, Warszawa 1981, s. 124, 125; M. Gajdek, A. Kwiatkowski, M. Binkowska–Bury, Rys historyczny rozwoju ratownictwa medycznego na Rzeszowszczyźnie 1948–2015, „Medical Review” 2016, nr 14, s. 114; „Widnokrąg”, 14 IX 1974 r., nr 35, s. 3.
(urodzony 28.11.1927 r. w Kosinie, zmarł 02.12.2010 r. w Kosinie)
Bezpośrednio po II wojnie światowej wstąpił do Związku Młodzieży Wiejskiej „Wici”, jako prezes kierował tą organizacją w Kosinie. W trakcie zasadniczej służby wojskowej w 22 Pułk Artylerii Lekkiej w Sulechowie, był wiceprezesem zarządu pułkowego Związku Młodzieży Polskiej (dalej ZMP). Po zakończeniu służby przejął prowadzenie gospodarstwa rolnego od rodziców w Kosinie. Jednocześnie nadal udzielał się społecznie w komunistycznym ruchu młodzieżowym. Był prezesem koła i członkiem Gminnego Komitetu ZMP w Kosinie. W 1953 r. wstąpił do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego (dalej ZSL). Z ramienia tej partii początkowo był członkiem, a następnie przewodniczącym Rady Nadzorczej w Spółdzielni „Samopomoc Chłopska” w Kosinie. Od 1964 r. piastował stanowisko członka Rady Nadzorczej powiatowych struktur Spółdzielni „Samopomoc Chłopska” w Łańcucie. W latach 80-tych był zastępcą Rady Nadzorczej Wojewódzkiego Zarządu Spółdzielni „Samopomoc Chłopska” w Rzeszowie. Od 1957 r. był członkiem, a od grudnia 1958 r. do końca 1972 r. pełnił funkcję przewodniczącego Gromadzkiej Rady Narodowej w Kosinie. Na początku lat 80-tych piastował stanowisko zastępcy przewodniczącego Gminnej Rady Narodowej w Łańcucie. W aparacie ZSL pełnił następujące funkcje:
- od 1956 r. do 1971 r. prezesa Gromadzkiego Komitetu w Kosinie,
- od 1971 r. prezesa Powiatowego Komitetu w Łańcucie,
- od 04.04.1973 r. członka Naczelnego Komitetu w Warszawie,
- od 20.01.1976 r. zastępcy członka Naczelnego Komitetu w Warszawie,
- od 17 listopada 1983 r. do 1989 r. wiceprezesa Wojewódzkiego Komitetu w Rzeszowie.
W okresie od 02.04.1980 r. do 30.05.1989 r. zasiadał w ławach poselskich Sejmu PRL (VIII i IX kadencja).
Pracę społeczno-polityczną łączył z działalnością rolniczą. W Kosinie prowadził 13 hektarowe gospodarstwo specjalizujące się w produkcji mleka oraz chowie jałówek.
Odznaczony: Odznaką Zasłużony dla województwa rzeszowskiego, Zasłużony działacz ruchu spółdzielczego, Zasłużony działacz Frontu Jedności Narodu, Krzyżem Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem 40-lecia Polski Ludowej.
Źródło: Archiwum Państwowe w Rzeszowie, Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie, sygn. 662, Wniosek o nadanie Złotego Krzyża Zasługi – Michał Markowicz, 29 IV 1974 r., k. 3127, 3127v; Kandydaci na posłów do Sejmu PRL – Michał Markowicz, „Nowiny”, 12 III 1980 r., nr 57, s. 3; Delegaci na IX Kongres ZSL z woj. Rzeszowskiego, „Nowiny”, 18–20 XI 1983 r., nr 273, s. 1; Nowe władze rzeszowskiej organizacji ZSL, „Nowiny”, 1 II 1988 r., nr 25, s. 1.; https://bs.sejm.gov.pl/F?func=find-b&request=000005089&find_code=SYS&local_base=ARS10, dostęp 8 II 2018 r.
Kazimierz Kamiński – komunista wychowany w podwarszawskiej cegielni
Napisane przez dr Paweł RógKazimierz Kamiński urodzony 1920 Płochocin, zmarły 1968 r. w Dębicy. W drugiej połowie lat 30-tych związał się z Komunistyczną Partią Polski. Fakt ten w taki sposób przedstawiano w oficjalnym życiorysie, opublikowanym po jego śmierci w następujący sposób:
Sam rozpoczął pracę zarobkową, mając zaledwie 15 lat. Poznał trudy warunki sezonowej wówczas pracy w wielu podwarszawskich cegielniach. Tam po raz pierwszy zetknął się z działalnością komunistyczną. Starsi towarzysze – członkowie KPP zlecali mu różne obowiązki. I tak w latach 1936–37 uczestniczył w akcji strajkowej. Pomagał w kolportowaniu gazet i ulotek KPP.
W trakcie II wojny światowej wywieziony został na roboty przymusowe do gospodarstwa rolnego na wyspie Rugii. Po zakończeniu działań wojennych powrócił do okupowanej przez sowietów Polski. W 1945 r. wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej. W tym czasie kontynuował naukę w Technikum Bytomiu, a po zakończeniu nauki przeniósł się do pracy w Zjednoczeniu Energetycznym Okręgu Mazurskiego w Ostródzie. W 1949 r. powierzono mu funkcję pierwszego sekretarza Komitetu Miejskiego PZPR w tym mieście. Po ukończeniu nauki w Centralnej Szkole Partyjnej PZPR w Łodzi w 1951 r. objął stanowisko sekretarza Komitetu Zakładowego PZPR przy Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego „PZL” w Mielcu. W latach 1958-1961 był słuchaczem Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy Komitecie Centralnym PZPR w Warszawie. Naukę ukończył z dyplomem magistra ekonomii politycznej. W dniu 23 sierpnia 1961 r. objął stanowisko I sekretarza Komitetu Powiatowego w Dębicy, na tym stanowisku pracował aż do swojej śmierci w dniu 6 grudnia 1968 r. Odznaczony Medalem 10-lecia PRL, Złotym Krzyżem Zasługi oraz Krzyżem Kawalerskim Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Źródło: Towarzysz Kazimierz Kamiński, "Nowiny Rzeszowskie", 9 XII 1968 r., nr 292 (6047), s. 2; APRz, KP PZPR w Dębicy, sygn. 83, KP PZPR w Dębicy, Protokół z posiedzenia KP, 24 VIII 1961 r., k. 155, 156; ibidem, Spis członków komitetu, 21 X 1966 r, k. 61; ibidem, sygn. 142, Wykaz kandydatów na delegatów na konferencję wojewódzką, 1968 r., k. 34; ibidem, KW PZPR w Rzeszowie, sygn. 13067, Informacja do Wydziału Organizacyjnego KC, 19 XII 1968 r., k. 62.
Kazimierz Kamiński
Źródło: Towarzysz Kazimierz Kamiński, "Nowiny Rzeszowskie", 9 XII 1968 r., nr 292 (6047), s. 2.
Więcej...
Michał Bieszczad urodzony 1910 r. w Dębicy, zmarły 1982 w Dębicy. Z wykształcenia ślusarz. W latach 1930–1938 r. członek Komunistycznej Partii Polski. W czasie II wojny światowej, w konspiracji, należał do Gwardii Ludowej, zbrojnej agentury sowieckiej na terenie Polski okupowanej przez hitlerowców. W Polskiej Partii Robotniczej od 1945 r. W tym czasie wysłany przez władze partyjne do Centralnej Szkoła Partyjnej im. Juliana Marchlewskiego. Od 1947 r. pracował w aparacie partyjnym PPR na terenie województwa rzeszowskiego. Od 24 grudnia 1948 r. do 13 marca 1949 r. pełnił funkcję I sekretarza Komitetu Powiatowego (dalej KP) PZPR w Dębicy. Następnie od 23 września 1958 r. do 31 sierpnia 1965 r. pełnił funkcję sekretarza do spraw organizacyjnych KP PZPR w Tarnobrzegu. Z dniem 1 września 1965 r. wrócił do rodzinnej Dębicy. W wyborach do powiatowej instancji PZPR w dniu 21 października 1966 został wybrany jej członkiem. Dwa lata później, 8 marca 1969 r., wszedł do Egzekutywy tej instancji partyjnej. Obie funkcje pełnił do rozwiązania powiatu dębickiego w czerwcu 1975 r. Odznaczony Medalem X-lecia PRL, Złotym Krzyżem Zasługi oraz Krzyżem Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Źródło: APRz, KW PZPR w Rzeszowie, sygn. 9, Kwestionariusz delegata, 11 XII 1956 r., k. 601, 601 v.; ibidem, sygn. 10234, Imienny wykaz sekretarzy KP, 31 V 1960, k. 5, ibidem, sygn. 8568, Informacja Wydziału Organizacyjnego KW do KC, 26 I 1959 r., k. 87; ibidem, Informacja dla Sektora Kadr KC, 6 XI 1965 r., k. 21, 24; ibidem, KP PZPR w Dębicy, 6, Protokół z posiedzenia KP, 24 XII 1948 r., k. 1; ibidem, sygn. 1, Protokół z konferencji powiatowej, k. 1; ibidem, sygn. 140, Spis członków KP, 21 X 1966 r., k. 61; ibidem, sygn. Protokół z XIV Powiatowej Konferencji, 8 III 1969 r., k. 1, 30; ibidem, sygn. 216, Spis członków, 13 I 1971 r., k. 144.
