Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Login Form

dr Paweł Róg

dr Paweł Róg

piątek, 11 maj 2018 09:10

Zebranie zarządu

zarzad

 

Zapraszam członków władz Stowarzyszenia "ŚLAD" na posiedzenie Zarządu i Komisji Rewizyjnej, które się odbędzie w dniu 17 maja br. o godz. 17.00 w naszej siedzibie przy ul. Matuszczaka 14 w Rzeszowie.

piątek, 30 marzec 2018 19:24

Wesołych Świąt

Christus resurrexit a mortuis!
Surrexit Dominus vere, Alleluia

Wielkanoc

Zdrowych, Pogodnych Świąt Wielkanocnych, przepełnionych wiarą, nadzieją i miłością. Radosnego, wiosennego nastroju, serdecznych spotkań w gronie rodziny i wśród przyjaciół oraz wesołego "Alleluja".

życzy Zarząd Regionalnego Stowarzyszenia Pamięci Historycznej "ŚLAD"

środa, 14 luty 2018 11:43

Aleksander Niemirski

Urodzony 15 września 1907 r. w Krakowie. Członek Stronnictwa Demokratycznego (dalej SD) od stycznia 1945 r. W 1945 r. organizował komórki organizacyjne tej partii na terenie województwa rzeszowskiego. Od 15 lutego 1948 r. pełnił funkcję członka Wojewódzkiego Komitetu SD w Rzeszowie. W okresie od 8 października 1950 r. do 3 października 1954 r. wchodził w skład prezydium tej instancji. Zawodowo, jako lekarz, pracował w: Wydziale Zdrowia Zarządu Miejskiego w Rzeszowie (naczelnik), Szpitalu Wojewódzkim w Rzeszowie (ordynator), Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego w Rzeszowie (1950–1951 - dyrektor), Przychodni lekarskiej Polskich Kolei Państwowych w Rzeszowie (kierownik).

Źródło: Archiwum Państwowe w Rzeszowie, Komitet Wojewódzki PZPR w Rzeszowie, sygn. 326, Charakterystyka Aleksander Niemirski, 1984 r., s. 107; ibidem, Wojewódzki Komitet SD w Rzeszowie, sygn. 2, Protokół z IV Zjazdu Delegatów SD, 15 II 1948 r., k. 42; Stronnictwo Demokratyczne w województwie rzeszowskim w latach 1944–1975, pod red. J. Winsch, J. Winsch, Warszawa 1981, s. 124, 125; M. Gajdek, A. Kwiatkowski, M. Binkowska–Bury, Rys historyczny rozwoju ratownictwa medycznego na Rzeszowszczyźnie 1948–2015, „Medical Review” 2016, nr 14, s. 114; „Widnokrąg”, 14 IX 1974 r., nr 35, s. 3.

czwartek, 08 luty 2018 08:46

Michał Markowicz - poseł z Kosiny

m markowicz

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(urodzony 28.11.1927 r. w Kosinie, zmarł 02.12.2010 r. w Kosinie)

Bezpośrednio po II wojnie światowej wstąpił do Związku Młodzieży Wiejskiej „Wici”, jako prezes kierował tą organizacją w Kosinie. W trakcie zasadniczej służby wojskowej w 22 Pułk Artylerii Lekkiej w Sulechowie, był wiceprezesem zarządu pułkowego Związku Młodzieży Polskiej (dalej ZMP). Po zakończeniu służby przejął prowadzenie gospodarstwa rolnego od rodziców w Kosinie. Jednocześnie nadal udzielał się społecznie w komunistycznym ruchu młodzieżowym. Był prezesem koła i członkiem Gminnego Komitetu ZMP w Kosinie. W 1953 r. wstąpił do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego (dalej ZSL). Z ramienia tej partii początkowo był członkiem, a następnie przewodniczącym Rady Nadzorczej w Spółdzielni „Samopomoc Chłopska” w Kosinie. Od 1964 r. piastował stanowisko członka Rady Nadzorczej powiatowych struktur Spółdzielni „Samopomoc Chłopska” w Łańcucie. W latach 80-tych był zastępcą Rady Nadzorczej Wojewódzkiego Zarządu  Spółdzielni „Samopomoc Chłopska” w Rzeszowie. Od 1957 r. był członkiem, a od grudnia 1958 r. do końca 1972 r. pełnił funkcję przewodniczącego Gromadzkiej Rady Narodowej w Kosinie. Na początku lat 80-tych piastował stanowisko zastępcy przewodniczącego Gminnej Rady Narodowej w Łańcucie. W aparacie ZSL pełnił następujące funkcje:

  • od 1956 r. do 1971 r. prezesa Gromadzkiego Komitetu w Kosinie,
  • od 1971 r. prezesa Powiatowego Komitetu w Łańcucie,
  • od 04.04.1973 r. członka Naczelnego Komitetu w Warszawie,
  • od 20.01.1976 r. zastępcy członka Naczelnego Komitetu w Warszawie,
  • od 17 listopada 1983 r. do 1989 r. wiceprezesa Wojewódzkiego Komitetu w Rzeszowie.

W okresie od 02.04.1980 r. do 30.05.1989 r. zasiadał w ławach poselskich Sejmu PRL (VIII i IX kadencja).

Pracę społeczno-polityczną łączył z działalnością rolniczą. W Kosinie prowadził 13 hektarowe gospodarstwo specjalizujące się w produkcji mleka oraz chowie jałówek.

Odznaczony: Odznaką Zasłużony dla województwa rzeszowskiego, Zasłużony działacz ruchu spółdzielczego, Zasłużony działacz Frontu Jedności Narodu, Krzyżem Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi, Medalem 40-lecia Polski Ludowej.

Źródło: Archiwum Państwowe w Rzeszowie, Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie, sygn. 662, Wniosek o nadanie Złotego Krzyża Zasługi – Michał Markowicz, 29 IV 1974 r., k. 3127, 3127v; Kandydaci na posłów do Sejmu PRL – Michał Markowicz, „Nowiny”, 12 III 1980 r., nr 57, s. 3; Delegaci na IX Kongres ZSL z woj. Rzeszowskiego, „Nowiny”, 18–20 XI 1983 r., nr 273, s. 1; Nowe władze rzeszowskiej organizacji ZSL,  „Nowiny”, 1 II 1988 r., nr 25, s. 1.; https://bs.sejm.gov.pl/F?func=find-b&request=000005089&find_code=SYS&local_base=ARS10, dostęp 8 II 2018 r.

            Głównym obszarem działań  organów bezpieczeństwa (Urzędy Bezpieczeństwa, Komitety do spraw Bezpieczeństwa Publicznego, a od listopada 1956 r. Służba Bezpieczeństwa), działających w różnych ramach organizacyjnych, w latach 1944-1989 było rozpracowanie i zwalczanie opozycji oraz wszelkiej wrogiej działalności, skierowanej przeciwko komunistycznym władzom powojennej Polski. Policja polityczna stanowiła, używając obrazowego porównania, „tarczę i miecz” Polskiej Partii Robotniczej (dalej PPR), a od końca 1948 r., Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (dalej PZPR).

            Najważniejszym narzędziem do utrzymania, wspomnianego powyżej, statusu qvo była agentura. Jedna z pierwszych instrukcji, wydana przez Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego w dniu 13 lutego 1945 r., wprowadziła procedurę związaną z pozyskaniem informatorów. Pierwszym etapem werbunku było rozpracowanie osoby werbowanej. Pracownik operacyjny, określonej jednostki Urzędu Bezpieczeństwa (dalej UB), zbierał informacje dotyczące przyszłego agenta. Szczególnie wartościowe były te kompromitujące. Strach przed ujawnieniem wstydliwych faktów, według kierownictwa bezpieki, miał być jednym z najważniejszych czynnikiem przy werbunku. To założenie funkcjonowało przez cały okres istnienia organów bezpieczeństwa PRL. Następnie pracownik UB, po zatwierdzeniu planu pozyskania, zwabiał werbowanego do jednego z wybranych urzędów. Nigdy nie był to gmach UB. Ta praktyka miała na celu redukcję lęku przed kontaktem z bezpieką. Należy pamiętać, iż w tamtym czasie, społeczeństwo postrzegało UB jako instytucję terroru. Zakaz ten uchylono w 1953 r. Pracownik operacyjny po wyeliminowaniu oporów, przyszłego informatora, przed współpracą, dyktował mu zobowiązanie, które sporządzał własnoręcznie. W trakcie jego pisania kandydat wybierał sobie pseudonim. Ten element w niezmienionej formie został przejęty przez Służbę Bezpieczeństwa (dalej SB)[1]. W tym momencie samo nasuwa się pytanie: Dlaczego bezpieka nie podsuwała gotowych druków zobowiązania do współpracy? Aparat represji wykorzystywał tu psychologiczną regułę littera scripts manet (łac. słowo zapisane pozostaje). Opierała się ona na założeniu, iż własnoręcznie napisana deklaracja, zwiększała poczucie zobowiązania. Tym samym relacja między pracownikiem UB/SB a informatorem miała być trwalsza[2].

środa, 20 grudzień 2017 12:54

Wesołych Świąt

"Nascitur cum Christus et mundo apparet,
Caeca nox fulgore radiante claret.
Angeli in caelis visi
Cantat hymnum paradisi:
Gloria, gloria , gloria,
In excelsis Deo"

szopka w klasztorze o. Kapucynów w Sędziszowie Młp

Radosnych i zdrowych Świąt Bożego Narodzenia
i wszelkiej pomyślności w Nowym Roku
życzy Zarząd Regionalnego Stowarzyszenia Pamięci Historycznej "ŚLAD"

Jednocześnie zapraszamy na wyborcze Walne Zgromadzenie Członków, połączone z opłatkiem, które się odbedzie 10-01-2017 r. o godzinie 17.00 w sali konferencyjnej Zarządu Ragionu Rzeszowskiego NSZZ "Solidarnosć" przy ul. Matuszczaka 14 w Rzeszowie.

poniedziałek, 13 listopad 2017 10:12

Kalendarium Rzeszowa 1918-1939

Szanowni Państwo
Zapraszam na konferencję Wybrane aspekty dziejów Rzeszowa od listopada 1918 r. do września 1939 r. oraz promocję książki Pana dra Tadeusza Ochenduszki i Janusza Kujawy pt. "Kalendarium Rzeszowa 1918-1939". Wymieniona impreza odbędzie się w dniu 20 listopada br. o godzinie 12.30 w I LO w Rzeszowie  (sala nr 39). Poniżej publikujemy plakat z programem i okładkę książki naszych członków.

Kazimierz Kamiński urodzony 1920 Płochocin, zmarły 1968 r. w Dębicy. W drugiej połowie lat 30-tych związał się z Komunistyczną Partią Polski. Fakt ten w taki sposób przedstawiano w oficjalnym życiorysie, opublikowanym po jego śmierci w następujący sposób:

Sam rozpoczął pracę zarobkową, mając zaledwie 15 lat. Poznał trudy warunki sezonowej wówczas pracy w wielu podwarszawskich cegielniach. Tam po raz pierwszy zetknął się z działalnością komunistyczną. Starsi towarzysze – członkowie KPP zlecali mu różne obowiązki. I tak w latach 1936–37 uczestniczył w akcji strajkowej. Pomagał w kolportowaniu gazet i ulotek KPP.

W trakcie II wojny światowej wywieziony został na roboty przymusowe do gospodarstwa rolnego na wyspie Rugii. Po zakończeniu działań wojennych powrócił do okupowanej przez sowietów Polski. W 1945 r. wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej. W tym czasie kontynuował naukę w Technikum Bytomiu, a po zakończeniu nauki przeniósł się do pracy w Zjednoczeniu Energetycznym Okręgu Mazurskiego w Ostródzie. W 1949 r. powierzono mu funkcję pierwszego sekretarza Komitetu Miejskiego PZPR w tym mieście. Po ukończeniu nauki w Centralnej Szkole Partyjnej PZPR w Łodzi w 1951 r. objął stanowisko sekretarza Komitetu Zakładowego PZPR przy Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego „PZL” w Mielcu. W latach 1958-1961 był słuchaczem Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy Komitecie Centralnym PZPR w Warszawie. Naukę ukończył z dyplomem magistra ekonomii politycznej. W dniu 23 sierpnia 1961 r. objął stanowisko I sekretarza Komitetu Powiatowego w Dębicy, na tym stanowisku pracował aż do swojej śmierci w dniu 6 grudnia 1968 r. Odznaczony Medalem 10-lecia PRL, Złotym Krzyżem Zasługi oraz Krzyżem Kawalerskim Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Źródło: Towarzysz Kazimierz Kamiński, "Nowiny Rzeszowskie", 9 XII 1968 r., nr 292 (6047), s. 2; APRz, KP PZPR w Dębicy, sygn. 83, KP PZPR w Dębicy, Protokół z posiedzenia KP, 24 VIII 1961 r., k. 155, 156; ibidem, Spis członków komitetu, 21 X 1966 r, k. 61; ibidem, sygn. 142, Wykaz kandydatów na delegatów na konferencję wojewódzką, 1968 r., k. 34; ibidem, KW PZPR w Rzeszowie, sygn. 13067, Informacja do Wydziału Organizacyjnego KC, 19 XII 1968 r., k. 62.

 

Kazimierz Kamiński
Źródło: Towarzysz Kazimierz Kamiński, "Nowiny Rzeszowskie", 9 XII 1968 r., nr 292 (6047), s. 2.

Kazimierz Kaminski

wtorek, 10 październik 2017 07:11

Michał Bieszczad – komunista z Dębicy

Michał Bieszczad urodzony 1910 r. w Dębicy, zmarły 1982 w Dębicy. Z wykształcenia ślusarz. W latach 1930–1938 r. członek Komunistycznej Partii Polski. W czasie II wojny światowej, w konspiracji, należał do Gwardii Ludowej, zbrojnej agentury sowieckiej na terenie Polski okupowanej przez hitlerowców.  W Polskiej Partii Robotniczej od 1945 r. W tym czasie wysłany przez władze partyjne  do Centralnej Szkoła Partyjnej im. Juliana Marchlewskiego.  Od 1947 r. pracował w aparacie partyjnym PPR na terenie województwa rzeszowskiego. Od 24 grudnia 1948 r. do 13 marca 1949 r. pełnił funkcję I sekretarza Komitetu Powiatowego (dalej KP) PZPR w Dębicy. Następnie od 23 września 1958 r. do 31 sierpnia 1965 r. pełnił funkcję sekretarza do spraw organizacyjnych KP PZPR w Tarnobrzegu. Z dniem 1 września 1965 r. wrócił do rodzinnej Dębicy. W wyborach do powiatowej instancji PZPR w dniu 21 października 1966 został wybrany jej członkiem. Dwa lata później, 8 marca 1969 r., wszedł do Egzekutywy tej instancji partyjnej. Obie funkcje pełnił do rozwiązania powiatu dębickiego w czerwcu 1975 r. Odznaczony Medalem X-lecia PRL, Złotym Krzyżem Zasługi oraz Krzyżem Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Źródło: APRz, KW PZPR w Rzeszowie, sygn. 9, Kwestionariusz delegata, 11 XII 1956 r., k. 601, 601 v.; ibidem, sygn. 10234, Imienny wykaz sekretarzy KP, 31 V 1960, k. 5, ibidem, sygn. 8568, Informacja Wydziału Organizacyjnego KW do KC, 26 I 1959 r., k. 87; ibidem, Informacja dla Sektora Kadr KC, 6 XI 1965 r., k. 21, 24; ibidem, KP PZPR w Dębicy, 6, Protokół z posiedzenia KP, 24 XII 1948 r., k. 1; ibidem, sygn. 1, Protokół z konferencji powiatowej, k. 1; ibidem, sygn. 140, Spis członków KP, 21 X 1966 r., k. 61; ibidem, sygn. Protokół z XIV Powiatowej Konferencji, 8 III 1969 r., k. 1, 30; ibidem, sygn. 216, Spis członków, 13 I 1971 r., k. 144.

Strona 1 z 5